नमस्कार मित्रांनो, कसं काय चाललंय तुमचं? आज थोडं मनातलं बोलायचं आहे, आणि एका घटनेबद्दल सांगायचं आहे, जी ऐकून तुम्हालाही काळजात धस्स होईल. कोल्हापुरात नुकतीच एक बातमी समोर आली – पुराच्या पाण्यात एक आजोबा वाहून गेले. होय, अगदी डोळ्यासमोर! याचा व्हिडीओ सध्या सोशल मीडियावर खूप व्हायरल झालाय. पण हा व्हिडीओ पाहताना माझ्या मनात एकच विचार आला – आपण कधी कधी का बरं इतकं धाडस करतो, जे आपल्याच जिवावर बेततं? चला, आज याच विषयावर थोडं बोलूया!
काय झालं नेमकं?
कोल्हापुरात सध्या पावसाने हाहाकार माजवलाय. नद्या-नाले तुडुंब भरलेत, आणि गावं-शहरं पाण्याखाली गेली आहेत. अशा वेळी आपण सगळ्यांनी जरा जपूनच राहायला हवं, नाही का? पण या व्हिडीओत दिसणाऱ्या आजोबांनी असं काही धाडस केलं, की पाहणाऱ्यांचा थरकाप उडाला. एका नदीवरचा पूल, ज्यावरून पुराचं पाणी प्रचंड वेगाने वाहत होतं. दोन्ही बाजूंनी लोक ओरडत होते, “आजोबा, जाऊ नका! धोक्याचं आहे!” पण आजोबांनी कुणाचंही ऐकलं नाही. त्यांनी तो पूल ओलांडायचं ठरवलं, आणि बघता बघता… पाण्याच्या लाटांनी त्यांना खेचलं आणि ते वाहून गेले. व्हिडीओ पाहताना माझं काळीजच हललं. एका क्षणात माणूस डोळ्यांदेखत नाहीसा झाला.
का घडतात अशा गोष्टी?
मित्रांनो, असं धाडस कधी कधी उत्साहातून येतं, कधी घाईतून, तर कधी “मला काही होणार नाही” या आत्मविश्वासातून. मला आठवतं, माझ्या गावातही एकदा असंच काहीसं झालं होतं. माझा एक मित्र, सतीश, पावसात बाईक घेऊन निघाला. आम्ही सगळे म्हणालो, “अरे, थांब ना, पाणी खूप आहे.” पण त्याला वाटलं, “काय होईल? मी सांभाळून जाईन.” पण रस्त्यावर पाण्याचा अंदाज चुकला, आणि बाईक घसरली. सुदैवाने त्याला फक्त किरकोळ जखम झाली, पण त्या दिवशी त्याला आणि आम्हाला सगळ्यांना एक धडा मिळाला – पाण्याशी खेळायचं नाही.
कोल्हापूरच्या या आजोबांचंही काहीसं असंच झालं असावं. कदाचित त्यांना वाटलं असेल, “मी ओलांडून जाईन,” किंवा “मला लवकर पोहोचायचंय.” पण मित्रांनो, अशा वेळी घाई आणि धाडस दोन्ही टाळायला हवेत. कारण जीव एकदाच मिळतो, आणि तो गमावला, तर सगळं संपतं.
आपण काय शिकू शकतो?
हा व्हिडीओ पाहून मला वाटलं, आपण सगळ्यांनी थोडं सावध राहायला हवं. पावसाळ्यात नदी, नाले, पूल यांच्यापासून लांब राहा. जर काही कारणाने बाहेर जायचंच असेल, तर पूर्ण खबरदारी घ्या. आणि हो, इतरांना सुद्धा सांगा – “जरा जपून!” कारण कधी कधी आपला एक सल्ला एखाद्याचा जीव वाचवू शकतो.
आणि अजून एक गोष्ट – आपल्या घरातल्या वडीलधाऱ्यांवर, आजी-आजोबांवर लक्ष ठेवा. त्यांना कधी कधी आपल्या अनुभवावर जरा जास्तच विश्वास असतो. त्यांना प्रेमाने समजवा, त्यांची काळजी घ्या. मला आठवतं, माझ्या आजीला पावसात चप्पल घालायची सवयच नव्हती. मी नेहमी म्हणायचो, “आजी, घाल ना, नाहीतर घसरशील!” त्या हसून म्हणायच्या, “अरे, माझं काय होतंय?” पण मी हट्टच धरायचो, आणि त्या ऐकायच्या. आज त्या गोष्टी आठवतात, आणि मन भरून येतं.
शेवटी दोन शब्द…
मित्रांनो, आयुष्य खूप सुंदर आहे, आणि आपण सगळ्यांनी ते जपायला हवं. कोल्हापूरच्या या घटनेने मला एकच शिकवलं – धाडस करायचं, पण विचारपूर्वक. आणि जिथे जीवाला धोका आहे, तिथे मागे हटायलाही शिका. कारण तुम्ही सुखरूप असलात, तरच तुम्ही तुमच्या माणसांना सुखी ठेवू शकता.
तुम्हाला काय वाटतं या घटनेबद्दल? तुमच्या आयुष्यातही असा काही अनुभव आलाय का? मला नक्की सांगा, आपण बोलूया. आणि हो, पावसाळ्यात स्वतःची आणि तुमच्या माणसांची काळजी घ्या, ठीक आहे? लवकरच भेटूया, नव्या गोष्टी घेऊन!
