नमस्कार मित्रांनो!आज तुमच्याशी एक अशी गोष्ट शेअर करायचीय, जी ऐकून तुमचं मन हेलावून जाईल. तुम्ही कधी विचार केलाय, की आयुष्य किती अनिश्चित आहे? एका क्षणात सगळं कसं पालटू शकतं? अहमदाबादमधल्या एका इमारतीत लागलेल्या आगीच्या घटनेनं मला खूप काही शिकवलं, आणि ही गोष्ट तुमच्यापर्यंत पोहोचवावी, असं वाटलं. चला, जरा हळूवारपणे या घटनेची कहाणी ऐकुया.
मंगळवारी अहमदाबादच्या इंदिरा पुलाजवळच्या एका बहुमजली इमारतीत अचानक आग लागली. आता तुम्ही म्हणाल, आग लागणं ही काही नवीन गोष्ट नाही. पण ही आग इतकी भीषण होती, की तिनं सगळ्यांची धडधड वाढवली. इमारतीच्या पाचव्या मजल्यावर एक बाई अडकल्या. बाहेर पडायचा काहीच मार्ग नाही, कारण आगीचा लोळ आणि धूर यांनी सगळं व्यापलं होतं. आता विचार करा, त्या बाईंच्या मनात काय चाललं असेल? मी स्वतःला त्या जागी ठेवून पाहिलं, तर माझ्या पायाखालची जमीनच सरकली.
पण मित्रांनो, या बाईंनी हिम्मत दाखवली. त्यांनी खिडकीतून खाली उडी मारली! हो, पाचव्या मजल्यावरून! खाली जमलेल्या लोकांनी कसंबसं त्यांना झेललं आणि त्यांचा जीव वाचला. ही सगळी घटना एका व्यक्तीनं मोबाईलमध्ये टिपली, आणि आता तो व्हिडीओ सोशल मीडियावर व्हायरल झालाय. मी तो व्हिडीओ पाहिला आणि खरंच थक्क झाले. त्या बाईंची हिम्मत आणि खाली उभ्या असलेल्या लोकांची तत्परता पाहून डोळ्यांत पाणी आलं.
ही घटना फक्त एक बातमी नाही, तर आयुष्याचं एक मोठं धडं आहे. मला आठवतं, आमच्या गल्लीतही एकदा रात्री एका घराला आग लागली होती. सगळे शेजारी एकत्र आले, कोणी पाण्याच्या बादल्या घेऊन, कोणी अग्निशमन दलाला फोन करून. त्या रात्री मी पाहिलं, की माणसं एकमेकांसाठी किती पुढे येतात. अहमदाबादच्या या घटनेतही तेच दिसलं. खाली उभे असलेले लोक, ज्यांनी त्या बाईंना वाचवलं, ते कुणीतरी आपलेच होते ना? आपण सगळे मिळून एक कुटुंब आहोत, नाही का?
अग्निशमन दलाचे जवानही तिथे धावले आणि त्यांनी आग आटोक्यात आणली. पण या आगीत पाच जण जखमी झाले. मनात प्रश्न येतो, की अशा घटना का घडतात? गेल्या वर्षी गुजरातमधल्या राजकोटच्या टीआरपी गेमझोनमध्ये लागलेल्या आगीत २८ जणांचा जीव गेला होता. तेव्हाही सगळं देश हादरलं होतं. या सगळ्याचा विचार करताना वाटतं, की आपण आपल्या आजूबाजूला जरा जागरूक राहिलं पाहिजे. घरात, सोसायटीत, ऑफिसात—आग प्रतिबंधक यंत्रणा व्यवस्थित आहेत का, हे तपासलं पाहिजे.
पण सगळ्यात महत्त्वाचं म्हणजे, मित्रांनो, या घटनेनं मला एक गोष्ट शिकवली—हिम्मत आणि माणुसकी. त्या बाईंनी जशी जीव वाचवण्यासाठी उडी मारली, तसंच आपणही आयुष्यात येणाऱ्या संकटांना सामोरं जायला हवं. आणि जिथे शक्य आहे, तिथे एकमेकांना मदत करायला हवी. आज तुम्ही कुणाला मदत कराल, उद्या कुणीतरी तुमच्यासाठी पुढे येईल.
तर मित्रांनो, ही छोटीशी गोष्ट तुमच्यापर्यंत पोहोचवली. तुम्हाला काय वाटलं? तुमच्या आयुष्यातही असं काही घडलंय का, जिथे तुम्ही किंवा तुमच्या आजूबाजूच्या लोकांनी एकमेकांना साथ दिलीय? मला कमेंट्समध्ये नक्की सांगा. आणि हो, आपण सगळे मिळून आपल्या घरांना, आपल्या लोकांना सुरक्षित ठेवण्याचा प्रयत्न करूया. कारण आयुष्य खूप सुंदर आहे, आणि ते जपणं आपल्या हातात आहे!
